تبليغاتX
اهل هزار و يك شب قصه ها
به نام آفريننده غروب

 

تابه حال چند د فعه موقع اذان مغرب توي اون غروب قشنگ

 

و دلگير به نخل ها نگاه كردي ؟ اصلا ًتا حالا غروب به آسمون

 

نگاه  كردي ؟

                                                                 

من نگاه كرد م يه چيز خيلي ر‍ؤيايي د يد م

 

غروب كه مي شه نخل ها سر به آسمون مي برن و شا خه هاشون

 

روتكون  ميد ن انگار  دارن با خدا حرف مي زنن انگار دارن تسبيح خدا

 

رو به جا مي آرن وچقدر خالصانه اون رو حمد مي گن.

 

 

     راستي! ...      ما چي ...؟

 

ما كه انسانيم ... اشرف مخلوقات ... با اين همه نعمت چي؟ما چقدر

 

خدا رو تسبيح مي كنيم؟ اصلاً شده غروب موقع اذ ون سرتو ببري بالا

 

 بگي

 

    الهي شكر

 

 

 تا حالا چند تا غروب دل تو پر دادي به آسمون ؟

 

 اگه دادي كه خوش به  حال دل پاكت واگه ندادي بازم فرصت داري

 

 اون خيلي مهربونه مهربونتر از اوني كه تو فكرش رو بكني .

 

از همين غروب شروع كن وسايل كارت يه سجاده، يه وضوي خا لصا نه

 

با يه قلب صاف وصيقل داده .

 

پس بجنب تا د ير نشده فرصتي كه داري رو از دست نده.

 

نوشته شده توسط شاعر هزار و يك شب_اسرا در جمعه پنجم مرداد 1386 ساعت 8:52 | لینک ثابت |