| تبليغات | X |
عاشقانه با تو حرف بزنم.
دوست دارم هر وقت دفتر شعرم مه آلود مي شود و تن حرفهايم
درد مي گيردآنها را به ملاقات تو بفرستم.
دوست دارم وقتي با تو گفتگو مي كنم،هيچ كبوتري ميان حرفم نپرد
وآنقدرمحوزيبايي تو باشم كه حتي اگر زمين از سقف هستي فرو
بيفتدپلك بر هم نزنم.
علفها و زنجره ها به من گفته اند:تو دروازه مهربانيت را به روي
گنهكارترين صداها نيز نمي بندي.تو همه را دوست داري.
مردابي كهنه مي گفت:اگر خدا مرا دوست ندارد پس چرا مدام
نيلوفران رابه سوي من مي فرستد؟
دوست دارم در من جاري باشي و سلولهايم در نام تو زندگي كنند.
وقتي دلم از خيابانهاي زنگار گرفته و خانه هاي متّكبر ميگيرد،
به تُنگ بلوري كه روي رُف گذاشته ام نگاه ميكنم و با خود مي گويم:
خوشا به حال ماهيها كه گناه نمي كنند.
مهربانا!
چه كنم با اين گناهاني كه مرا از تو دور كرده اند؟دير سالي است
كه در قفس نفس زنداني ام و هيچ پرنده اي به من جرعه اي
پروازنمي نوشاند. بالهايم آسمان را فراموش كرده اند.
در دشت آرزوهايم جز گياهان هرز نمي رويد.
نازنينا!
ناز نگاه تو را در كدام بازارهاي جهان مي توان خريد؟چگونه ميتوان
تا قيامت مقيم نفسهاي شرقي تو شد؟
دوست دارم نماز پرستو ها و درختان و كوهها را ببينم و در نماز
جماعت رودها حا ضر شوم.
آفريدگارا!
از آينه ها بخواه غبار گناه را از چهره من برگيرند و به فرشته ها
بگو با من آشتي كنند.
وقتي دلم تنها مي شود،وقتي غصّه ها مثل سنگهاي مُهلك
آسماني باريدن مي گير ند،فقط با زورق ذكر تو به ساحل
آرامش مي رسم.
دوست دارم دستهاي گنهكارم را به سوي تو دراز كنم،يقين دارم
دستهايم را به گرمي خواهي فشرد.قناريها و شب بوها به من گفته اند:
تو همه را دوست داري
